woensdag 20 februari 2013

Alice klein klein beesteke

Gisteren gaan kijken naar Alice klein klein beesteke van theater stap en de Kaaiman. Hoe kan het ook anders ik ben grote fan van Alice in wonderland al sinds ik nog een klein drolleke was.
Het was een prachtig maar zwaar stuk. Zo is het beschreven in de folder: Het is een visuele tocht door het hoofd van een meisje, die gedragen wordt door stemmen en geluid. Het is een vrije bewerking naar het verhaal 'Alice in wonderland' van Lewis Caroll, gespeeld door 8 acteurs en 4 extra stemmen.
Regisseur: Bart Van Gyseghem.

Wat gaat er om in het hoofd van een kind dat dieper en dieper tast in de duisternis? Waarom volg je mensen die je niet kent en best niet kan vertrouwen?

Op de scéne kijk je naar twee werelden: je ziet een gewone slaapkamer waar een kind in rondslentert; die verandert in een draaiende kolk vol emotie waarin zondige figuren en zalvende stemmen de bovenhand nemen. Wie is er normaal? Wie is er hier vreemd? In wonderland is er niets meer wat het lijkt en wordt de referentie naar al het betrouwbare van de gewone wereld aan diggelen geslagen. Iedereen zoekt er zijn uitweg, iedereen zoekt er liefde en troost, iedereen wil vergeving voor zijn zonden.
De tekst gaat uit van een raadselachtige, dichterlijke vertelling waarin herhaling niet geschuwd wordt. Alice is gulzig, de koningin is onkuis, de tweeling afgunstig, de hoedenmaker getuigt van hoogmoed en het konijn flirt met de traagheid van de tijd. Als de gewaarschuwde mens koppig blijft doorgaan loopt hij zich vast tot er geen ontsnappen meer mogelijk is, Alice klein klein beesteke eindigt diep, diep, onderin het konijnenhol.

De spelers van het staptheater hebben dat weer supergoed gedaan! kijk  ook eens op de website : theater stap.  Ik ben altijd helemaal weg van personen met het syndroom van down. Ik hou er van om met ze te werken maar ik zie ze al helemaal graag spelen of dansen. Zij doen dat zo puur, zonder schroom - zo kunnen wij ons niet laten gaan. En dan vraag ik me soms af wie er dan zot is, achja...

Terug naar het theaterstuk van gisteren dus. Zie hieronder de trailer :


Echt zalig, zo'n klein publiek, oude retro stoelen en lampen. Het was echt de moeite om te zien! Veel beter dan een film want je zit echt helemaal in het stuk. Je ziet de papieren snippers overal ronddwarrelen, je ziet de mist, je hoort de deuren hard omver vallen,....

Om af te sluiten:

Als een spin kruip ik
door je hoofd
en aan je speeksel daal ik
naar omlaag
lang je tong.
Ik spin me een web in je lijf.
Je weet me met mezelf geen blijf.
Of vergis ik mij?
....
Ik ben jouw klein klein beesteke,
jouw spinsel,
jouw verzinsel,
Of vergis ik mij?

Liefs Lita!

2 opmerkingen:

Maria zei

Leuk zo'n voorstelling! Ook nog bedankt voor je reactie op mijn blog. Ik zit te denken aan het idee om zulke kaarten te laten drukken, dus wie weet is het binnenkort idd te koop ;-) Dan zal ik het melden op mijn blog...
Alvast een fijn weekend!

Noni zei

Superleuk! Looks like fun :)